Het opvoeden en liefhebben van kinderen is niet bepaald een eenvoudige taak die je “even doet zoals je zelf ervaren of geleerd hebt”. Elk kind is uniek en in die zin de opvoeding daarvan ook. Het opvoeden van elk kind zou dus in principe een unieke ervaring moeten zijn. Het is in elk geval een verantwoordelijke opdracht om het zo passend en goed mogelijk te doen, naar vermogen, met de beste inzet. Op jonge leeftijd komt daar echter ook nog bij de vormende fase van de eigen identiteit, bijstellen van verwachtingen, ambities en perspectief, maken van eigen keuzes. Daar hebben de jonge ouders een extra ondersteuning nodig.